in Outreachen

“Zaadjes” zaaien

Gisteren sprak ik bij de plaatselijke Albert Heijn een collectant van CSG Limburg, een organisatie die opkomt tegen seksueel misbruik. Hij vroeg of ik wilde doneren. Ik vertelde hem dat ik dat niet wilde omdat ik liever mijn geld en energie geef aan organisaties die opkomen voor de “stemloze” in onze maatschappij: de dieren, onze mede-aardbewoners. We raakten verder aan de praat, waarbij hij grapjes maakte over mijn Animal Rights-fiets en iets over wilde dieren. Ik begon toen te outreachen, want ik zag een mogelijkheid.

Boer insemineert een koe. Bron: Flickr, Sander van der Wel

Ik zei tegen hem: “Jij bent geld aan het inzamelen om seksueel misbruik te bestrijden. Dat is een nobele zaak, maar wat vind je dan van seksueel misbruik bij dieren?” Hij had er niet zo over nagedacht en vroeg wat ik bedoelde. Ik vertelde hem dat de melk die hij drinkt van misbruikte koeien komt. Dat een boer met zijn hele hand in een koe gaat en dat die koe dat tegen haar wil in moet ondergaan. Dit doet een boer om een koe te insemineren zodat ze na 9 maanden een kalf krijgt en melk gaat geven. Hij schrok er van en had er niks over te zeggen. Ik ging verder en vertelde hem dat de melk dus een product is van verkrachting. Ik zag hem slikken. Ik vertelde hem meer over het veganisme…en plantte een “zaadje”.

Vandaag zag ik die jongen weer en hij vertelde me dat hij gisterenavond bij een barbecue was en door mijn verhaal geen hap meer door zijn keel kreeg. Mijn “zaadje” was een “boom” geworden, zei hij. Hij dacht serieus na over veganisme. Ik denk dat als ik die jongen over een tijdje weer zie hij een veganist is.

Waarom is die jongen gaan nadenken over wat ik gezegd heb? Deels is dat omdat ik beeldend sprak en geen cijfers opsomde, maar deels ook doordat ik hem nieuwe informatie gaf bij zijn eigen overtuigingen (seksueel misbruik is fout). Als ik hem met droge cijfers en andere zakelijke informatie om de oren had gewapperd, dan was hij waarschijnlijk dichtgeklapt en was hij bij zijn eigen mening gebleven. In het boek Dingen gedaan krijgen van Tali Sharot zegt de auteur daarover “informatie kan leiden tot polarisering van meningen op elk gebied. Als je mensen nieuwe gegevens laat zien, zullen ze bewijs dat hun bestaande overtuigingen (prior beliefs) bevestigt snel accepteren, en zullen ze kritisch staan tegenover tegenbewijzen. Omdat we vaak worden blootgesteld aan tegenstrijdige informatie en meningen, leidt deze neiging tot polarisering, en die zal zich uitbreiden naarmate mensen meer informatie ontvangen“. Het opsommen van droge en wetenschappelijke feiten haalt mensen niet over, maar kan juist de eigen mening versterken doordat mensen dan tegenargumenten gaan verzinnen. Het zogenoemde boemerangeffect.

Als we een nieuwe mening vormen, spelen vier factoren een rol: onze oude mening (bestaande overtuiging), ons vertrouwen in die oude mening, het nieuwe bewijs en ons vertrouwen in dat bewijs. Om die reden kan je gedrag beter beïnvloeden vanuit een gemeenschappelijke basis in plaats van te willen bewijzen dat de ander ongelijk heeft. In mijn beschreven voorval hierboven was de gemeenschappelijke basis seksueel misbruik. Een gemeenschappelijke basis is een brug naar verdere communicatie en eventuele gedragsverandering. Dus door je te richten op wat je gemeen hebt, dan op datgene waarover je het oneens bent, wordt verandering mogelijk.

In het boek van Tali Sharot wordt een voorval beschreven waarbij artsen de ongerustheid bij ouders met kinderen die een bmr-vaccinatie nodig hebben, proberen weg te nemen. Het lukt ze niet als ze de mogelijke bijwerkingen van de vaccinatie benadrukken, maar als ze vertellen dat de bmr-vaccinatie kinderen kan beschermen tegen verwoestende ziekten, neemt de ongerustheid af. Als een gevestigd idee moeilijk uit te roeien valt, kan het een oplossing zijn om een nieuw idee te zaaien.

Write a Comment

Comment

  1. Woorden kunnen wonderen verrichten als je de juiste woorden weet en ze op de juiste toon / in de juiste emotie zegt.
    En dit is een mooi voorbeeld.
    Top!