in Activisme

Luizen in de pels

Actievoerders bij de ingang van het slachthuis

The Save Movement Nederland organiseert in Nederland bij slachthuizen een vreedzaam wake (vigil) om zo afscheid te nemen van dieren die vroegtijdig aan het einde van hun leven komen. Daarbij is het ook de bedoeling om indringende, laatste beelden te maken van de dieren die dan vervolgens worden gedeeld op sociale media. Het doel? Mensen anders naar hun eigen vleesconsumptie laten kijken. De filosofie achter de The Save Movement is geïnspireerd door mensen als Mahatma Gandhi, Martin Luther King en Leo Tolstoy. In de woorden van de laatste:

“Wanneer het lijden van een ander schepsel je pijn doet, geef dan niet toe aan de aanvankelijke aandrang om te vluchten voor het lijden, maar integendeel kom dichterbij, zo dicht bij als mogelijk tot hem die lijdt, en probeer hem te helpen.”

Leo Tolstoy

Zo’n wake werd vandaag ook bij de Helmondse vleesgigant Van Rooi Meat georganiseerd. Op een industrieterrein in Helmond hebben de broertjes Marc en Addy van Rooi -die in 2018 een vermogen van 165 miljoen euro over de ruggen van onschuldige dieren hebben vergaard- een varkensverwerkfabriek gebouwd van 62.000 m2. De fabriek draait 18 uur per dag en verwerkt 1 miljoen kilo kadavers per etmaal. Bij deze wake waren wij bij.

Als je bij de varkensfabriek komt, valt meteen op dat het hek bij de ingang -waar de dieren naar binnen worden gereden- dik zwart plastic is gespannen. Het is daardoor onmogelijk om goed zicht te hebben op wat er op het terrein gebeurt en hoe de onschuldige varkens er aan toe zijn na hun letterlijke en figuurlijke lijdensweg. Om het hele complex staat een groot hek met daarop draad met stroom. De toegangspoort wordt door een zwijgzaam mannetje bediend. Alles is erop gericht om ongenode gasten en nieuwsgierige pottenkijkers buiten te houden alsof er een groot staatsgeheim wordt gewaakt.

Eén van de organisatoren, Maria Tien-Du Toit, vertelt dat het zwarte zeil pas de laatste maanden is opgehangen. Vorig jaar was het er nog niet. Toen was het ook makkelijker om de dieren te zien, omdat de wagens bij de poort moesten wachten totdat iemand hen toegang gaf. Sinds The Save Movent hun pijlen op Van Rooi Meat hebben gericht, hebben de varkensvleesbaronnen allerlei veranderingen doorgevoerd. Ook lijkt het er op dat ze op de dag van een wake minder wagens laten komen. De vreedzame acties van The Save Movement zijn door Van Rooi opgemerkt en worden, als luizen in de pels, waarschijnlijk lastig gevonden.

De vigils hebben effect. Zo zijn er verschillende slachthuizen, zoals Vion in Boxtel, een samenwerking met de beweging aangegaan. De actiegroep kan bij die slachthuizen de dieren zien, hen wat water geven en met een handschoen aaien, zodat ze toch nog wat menselijke liefde kunnen ervaren voordat ze de gaskamer of slachtlijn in gaan. “Maar in het begin deden die slachthuizen ook moeilijk” vertelt Maria. Er is dus nog hoop. De luizen in de pels blijven elke maand terugkomen. Wie weet zijn wij er dan ook weer bij.

Bekijk ons fotoverslag.

Write a Comment

Comment

Webmentions

  • Luizen in de pels (2) – V3gan.nl

    […] week berichtte we al over een vigil van The Save Movement Nederland. Deze week waren we bij een 12 uurs vigil bij Vitelco (Pali Group) in […]